Κατηγορία: Ιστορίες Επιτυχίας

 

Επιχειρηματικότητα και συμβουλευτική στον αγροδιατροφικό τομέα

Η Μαρία Σπηλιώτη έχει αναμφίβολα ένα πολύ εντυπωσιακό ακαδημαϊκό προφίλ. Έχει τελειώσει το τμήμα Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής και Υδατοκαλλιεργειών στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΓΠΑ), έχει μεταπτυχιακό στην Επιχειρηματικότητα και Συμβουλευτική στην Αγροτική Ανάπτυξη επίσης στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και  αυτή την στιγμή είναι υποψήφια Διδάκτωρ στο Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης του ιδίου Πανεπιστημίου. Παρόλα αυτά, δεν είναι μόνο αυτό το δυνατό της χαρτί. Μιλώντας μαζί της, κατάλαβα πως ένα ακόμα μεγάλο προσόν που διαθέτει είναι η αγάπη που τρέφει για τη φύση και τους ανθρώπους που ασχολούνται με αυτή, καθώς και η αστείρευτη επιθυμία της να προσφέρει τις γνώσεις και τις εμπειρίες της ώστε να αναβαθμίσει και να ενισχύσει τον αγροδιατροφικό τομέα, με κάθε δυνατό τρόπο.

Γεννήθηκε και ζει στον Πειραιά, ενώ η καταγωγή της είναι από το όμορφο Ναύπλιο, όπου οι γονείς της είχαν κάποια κτήματα και έτσι, την έπαιρναν μαζί τους στις εξορμήσεις τους . «Αν και είμαι παιδί της πόλης, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήθελα να γίνω γεωπόνος! Αγαπώ πραγματικά πολύ τη φύση όπως και τα ζώα και ότι την περιβάλει», μου είπε μόλις ξεκινήσαμε τη συζήτηση μας.

Η Μαρία, πιστεύει πολύ στην σημασία της συμβουλευτικής δράσης και στην ανάγκη ανάπτυξης επιχειρηματικών σχεδίων, κυρίως στον αγροδιατροφικό τομέα. Έτσι, θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι ιδανική στο ρόλο της ως «Υπεύθυνη Συντονισμού της Ανάπτυξης Επιχειρηματικών Σχεδίων και Οργάνωσης της Συμβουλευτικής» στα εξής δύο προγράμματα κατάρτισης του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά»: στο πρόγραμμα της Αιγοπροβατοτροφίας και Γαλακτοκομίας και στο πρόγραμμα Φαρμακευτικά και Αρωματικά φυτά. Για το πρόγραμμα «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά» έμαθε μέσω του ΓΠΑ, το οποίο είναι και στρατηγικός συνεργάτης του προγράμματος. Μου είπε πως μόλις άκουσε για το πρόγραμμα, κατάλαβε αμέσως πως ήθελε να συμμετέχει καθώς τα ενδιαφέροντα της ταίριαζαν απόλυτα με αυτό που θέλει να προσφέρει. 

 

Επιχειρηματικότητα στην αιγοπροβατοτροφία και τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά

Μου μίλησε αναλυτικά για τα επιχειρηματικά σχέδια και μου εξήγησε τη σημασία της συμβουλευτικής. Μου εξήγησε πως στον τομέα της Αιγοπροβατοτροφίας, τα επιχειρηματικά σχέδια που σχεδιάζουν σχετίζονται κυρίως με την ίδρυση κτηνοτροφικών επιχειρήσεων, με τον εκσυγχρονισμό και την επέκταση τους και με την αύξηση του ζωικού κεφαλαίου. Μάλιστα, το 2018, που ήταν το 1^ο έτος που έτρεξε το πρόγραμμα κατάρτισης έγιναν 24 τέτοια επιχειρηματικά σχέδια, το 2019 έγιναν 16 ενώ το 2020 σκοπεύει εκείνη και η ομάδα της να πραγματοποιήσουν άλλα 6. Βέβαια, το πιο σημαντικό φαίνεται πως είναι ότι τα σχέδια αυτά, βοηθούν στην διατήρηση ή ακόμη και στην αύξηση του ανθρώπινου κεφαλαίου που απασχολείται στον τομέα, επομένως συμβάλλουν στην καταπολέμηση της ανεργίας ενώ ταυτόχρονα μπορούν να βελτιώσουν και το γεωργικό εισόδημα.

Όσον αφορά στον κλάδο των Φαρμακευτικών και Αρωματικών φυτών, έχουν καταφέρει να φτιάξουν ομάδες ωφελούμενων σε 5 περιοχές της Ελλάδας: στον Βόλο, τα Τρίκαλα, το Γραμματικό, τη Λάρισα αλλά και τα Φάρσαλα. Η κάθε ομάδα από αυτές, έχει παράξει καινοτόμα προϊόντα. Φανταστείτε κάψουλες τύπου Nespresso γεμισμένες με φαρμακευτικά και αρωματικά φυτά από την περιοχή της Βρύναινας, του Αλμυρού στον Βόλο, εντομοαπωθητικά αποκλειστικά από παραπροϊόντα αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών της περιοχής του Γραμματικού, καραμέλες από παραπροϊόντα κατά την επεξεργασία της βιομηχανικής κάνναβης, συγκεκριμένα κατά την παραλαβή κλωστικών ινών στη περιοχή της Λάρισας, ακόμα και στοματικό διάλυμα από φαρμακευτικά φυτά της ίδιας περιοχής! Παράλληλα, ιδιαίτερα ενδιαφέρον έχει η δημιουργία και εγκατάσταση μητρικής φυτείας για παραγωγή ελληνικού εγγυημένου πολλαπλασιαστικού υλικού χαμομηλιού στα Φάρσαλα, άγριου τριαντάφυλλου, μελισσόχορτου αλλά και τσαγιού του βουνού στα Τρίκαλα και συγκεκριμένα στην περιοχή Νότια Πίνδος, στο όρος Κόζιακας. «Αυτό που μας διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα προϊόντα του εμπορίου είναι η τοπικότητα, ότι είναι δηλαδή φυτά Ελληνικά, ο χημειότυπος τους (έχουν κάνει αναλύσεις ώστε να γίνει προσδιορισμός των χημειοτυπικών χαρακτηριστικών) και το γεγονός ότι τα προϊόντα μας έχουν παραχθεί μέσω ενός βιώσιμου συστήματος καλλιεργειών», προσθέτει η Μαρία.

 «Όλες οι ομάδες και από τα 2 εκπαιδευτικά προγράμματα παρακολουθούν συμβουλευτική και είμαστε συνεχώς δίπλα τους, ώστε να υλοποιήσουν αποτελεσματικά τα επιχειρηματικά τους σχέδια. Έχουν άλλωστε ήδη αρχίσει να δημιουργούνται ομάδες παραγωγών  Κοιν.ΣΕπ – Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις» προσθέτει η Μαρία.  Η προηγούμενη φάση, αυτή του σχεδιασμού και της δημιουργίας των προϊόντων ήταν πιλοτική. Τώρα πια, οι ομάδες, με την υποστήριξη της ομάδας συμβουλευτικής και επιχειρηματικών σχεδίων, καλούνται να δημιουργήσουν ένα ολοκληρωμένο marketing plan για τα προϊόντα τους, με συγκεκριμένες προωθητικές ενέργειες και με κύριο στόχο την εισαγωγή τους στην αγορά ως premium κυρίως προϊόντα.

Ο ενθουσιασμός στα μάτια της είναι εμφανής όταν λέει «Θα ήθελα να δω τα προϊόντα αυτά να κυκλοφορούν στην αγορά. Και να πάμε για παράδειγμα μετά από 5 χρόνια και να συνεχίσουν να υπάρχουν, να πάνε καλά και να δημιουργηθούν και άλλα, και άλλα… Ακόμη ένας λόγος που αποφασίσαμε ότι φέτος θα κάνουμε μαθήματα επιχειρηματικότητας σε πιο advanced επίπεδο. Θέλουμε όταν οι ωφελούμενοι γίνουν επιχειρηματίες, να μπορούν να διαχειριστούν μόνοι τους και αποτελεσματικά την επιχείρηση τους».

Μου τονίζει βέβαια, ακόμη μια φορά, τη μεγάλη σημασία που έχει για εκείνη η συμβουλευτική δράση. «Θεωρώ ότι μέσω της συμβουλευτικής μπορεί να γίνει μια διασύνδεση των γνώσεων και του πιο «ακαδημαϊκού» χαρακτήρα με τον αγροτικό χώρο , να έρθουμε πιο κοντά, να είμαστε συνέχεια σε επαφή με τους ανθρώπους αυτούς, να προσαρμοστούμε στις ανάγκες τους. Εφαρμόζοντας τη συμβουλευτική, μαθαίνεις να ακούς τον άλλο, ακούς τις ανάγκες του και πρέπει να του δώσεις μια λύση πάνω στο πρόβλημά του. Αυτό συνήθως δεν γίνεται, δεν έχουμε μάθει να ακούμε ο ένας τον άλλον. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για επικοινωνία, μια ουσιαστική επικοινωνία».

Η Μαρία όμως, πέρα από την ανάγκη της να βοηθάει και να υποστηρίζει τους ωφελούμενους, νιώθει πως έχει βοηθηθεί και η ίδια μέσα από τη συνεργασία της με το πρόγραμμα «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά». «Και μόνο το γεγονός ότι μπαίνεις στην πρωτογενή παραγωγή και έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους που ζουν όλο τον χρόνο στον αγροτικό τομέα, είναι πάρα πολύ σημαντικό, έχεις να πάρεις πάρα πολλά πράγματα από αυτούς. Ξεφεύγεις εντελώς από την θεωρία, μπαίνεις στην πράξη», μου λέει χαρακτηριστικά ενώ προσθέτει πως «Ο πρωτογενής τομέας είναι ένας τομέας που έχει να δώσει πάρα πολλά πράγματα στην Ελλάδα. Για μένα είναι μια πρόκληση. Νομίζω πως εδώ γίνεται κάτι μοναδικό, κάτι που δεν έχεις την ευκαιρία να το κάνεις κάθε ημέρα. Έρχεσαι σε επαφή με νέους ανθρώπους αφού το πρόγραμμα στοχεύει κυρίως σε αυτό το πλέον δυναμικό κομμάτι της χώρας μας, τους νέους».

Λίγο πριν αποχαιρετιστούμε, μου λέει πως το όραμα της είναι ένας δυναμικός αγροτικός τομέας στην Ελλάδα, ο οποίος θα παράγει προϊόντα προστιθέμενης αξίας αλλά συγχρόνως, θα σέβεται το περιβάλλον, διατηρώντας τους διαθέσιμους φυσικούς πόρους. Έτσι, πιστεύει πως μέσα από το πρόγραμμα «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά» μπορεί να βάλει το δικό της λιθαράκι προς αυτή την κατεύθυνση. «Πιστεύω ότι πάντα, σε όλη μας τη ζωή μαθαίνουμε, όσο και αν μεγαλώνουμε και όσα και αν νομίζουμε πως ξέρουμε. Και πάντα, κάποιος έχει κάτι να δώσει σε κάποιον άλλον. Εδώ στο πρόγραμμα, ξεφεύγουμε πλέον από τους παλιούς τρόπους, οι οποίοι ίσως δεν ήταν πάντα τόσο κατάλληλοι και προχωράμε μπροστά, εκσυγχρονιζόμαστε. Μπορούμε να παντρέψουμε την παράδοση με τον εκσυγχρονισμό και τις νέες τεχνολογίες με τελικό στόχο την αναζωογόνηση του αγροτικού τομέα και των ανθρώπων του».

 

Επαγγελματίας μελισσοκόμος: Με αγάπη για τη μελισσοκομία

Η Κατερίνα Αποστολοπούλου είναι επαγγελματίας μελισσοκόμος με καταγωγή από τους Σοφάδες Καρδίτσας, όπου και μένει με τον άντρα της και τα δύο παιδιά τους. Βρέθηκα μαζί της και μου μίλησε για την ιστορία της, την ενασχόληση της με την μελισσοκομία , τη συμμετοχή της στα σεμινάρια κατάρτισης πάνω στη μελισσοκομία του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά» αλλά και για τα μελλοντικά της σχέδια και όνειρα. Όμως, αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση, ήταν η αγάπη με την οποία μιλούσε για τον «φανταστικό κόσμο της μέλισσας», όπως μου ανέφερε χαρακτηριστικά η ίδια.

Η Κατερίνα μπορεί να έχει σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων και να έχει δουλέψει πάνω από 10 χρόνια στον ιδιωτικό τομέα ως υπάλληλος γραφείου, όμως μια ημέρα, το 2014 αποφάσισε να τα αφήσει όλα αυτά πίσω της και να ασχοληθεί επαγγελματικά με την μελισσοκομία. Αφορμή, υπήρξε ο σύζυγός της ο οποίος εργάζεται σε επιχείρηση που κατασκευάζει μελισσοκομικά μηχανήματα και ο οποίος της έδωσε το έναυσμα και την ιδέα να ξεκινήσει να ασχολείται με το επάγγελμα της μελισσοκόμου. Την ίδια χρονιά άφησε την δουλειά της στον ιδιωτικό τομέα και διστακτικά, ξεκίνησε με 14 μελίσσια.

Από τις πρώτες κιόλας φορές, της άρεσε τόσο πολύ η δουλειά, που αποφάσισε πως αυτό είναι που πρέπει να κάνει για το υπόλοιπο της ζωής της. Οι λόγοι δεν ήταν οικονομικοί, αν και ο ιδιωτικός τομέας είχε πολύ ανασφάλεια παραδέχεται, απλά της άρεσε η ενασχόληση με την φύση «Ξαφνικά εκεί που δούλευα με ανθρώπους, βρέθηκα στην φύση. Ηρεμία και ο κόσμος της μέλισσας είναι μαγικός!», μου είπε. Βέβαια παραδέχτηκε πως «Ο τομέας της μελισσοκομίας έχει αρκετές δυσκολίες, ειδικά τα πρώτα χρόνια θέλει χρόνο και επένδυση», κάτι το οποίο και έκανε καθώς πλέον, μετά από 5 χρόνια έχει καταφέρει να βγάζει κέρδος μέσα από την μελισσοκομία.

Η Κατερίνα με εισήγαγε στον κόσμο της μέλισσας και μου μίλησε για τις διάφορες ποικιλίες μελιού -μέχρι και για το πικρό μέλι, το οποίο βγαίνει από την κουμαριά- καθώς και για τις δυσκολίες και τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος. Με τη βοήθεια του συζύγου της, μετακινούν τα μελίσσια τους καθώς πηγαίνουν σε διαφορετικές περιοχές, για έλατο, πεύκο ή ανθόμελο, που ευδοκιμεί ιδιαίτερα και στην περιοχή τους, όμως αναφέρει πως είναι μια δύσκολη δουλειά, «Η μελισσοκομία δεν είναι ένα επάγγελμα μόνο, είναι πολλά επαγγέλματα μαζί. Πρέπει να γίνεις βοτανολόγος, γιατρός, μετεωρολόγος και πολλά άλλα», μου ανέφερε χαρακτηριστικά.

 

Συμμετοχή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τη μελισσοκομία

Για το σεμινάριο κατάρτισης πάνω στη μελισσοκομία του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά»  έμαθε μέσω internet. Όταν διάβασε μάλιστα πως θα πραγματοποιούταν τον Μάρτιο του 2018 στην πόλη της, την Καρδίτσα, δεν δίστασε λεπτό να δηλώσει συμμετοχή. «Το είδα σαν μια ευκαιρία το ότι θα ερχόντουσαν άνθρωποι του πανεπιστημίου στην Καρδίτσα. Εγώ σκεφτόμουν να κατέβω στην Αθήνα για κάποια σεμινάρια γιατί ήθελα να μάθω περισσότερα πράγματα αφού ασχολούμουν ερασιτεχνικά μέχρι τότε. Μόνη μου κατάφερνα κάποια πράγματα αλλά όχι το αποτέλεσμα που έχω τώρα!», είπε. Για εκείνη ήταν πολύ μεγάλη ευκαιρία αυτή που δίνεται μέσα από το πρόγραμμα. «Γίνεται σε όλη την Ελλάδα, όχι μόνο στις μεγάλες πόλεις, αυτό είναι πρωτοτυπία», μου είπε.

Αν και είναι άνθρωπος που διαβάζει πολύ και αγαπά να μαθαίνει μόνη της νέα πράγματα, μου είπε πως «Το σεμινάριο με βοήθησε ιδιαίτερα, μέσω της πρακτικής ενασχόλησης που παρείχε. Στο πρόγραμμα είχαν φέρει για παράδειγμα 10 μελίσσια, στα οποία εξασκούσαμε όλες τις διαδικασίες που χρειαζόντουσαν ώστε να παράγουν μέλι. Είδα πράγματα που δεν μπορούσα να τα καταλάβω μόνη μου». Μου ανέφερε πως οι βασικοί τομείς στους οποίους νιώθει πως εξελίχθηκε καθοριστικά ως επαγγελματίας, ήταν τόσο ο τομέας των ασθενειών – πως να τις αναγνωρίζει, να τις καταπολεμά αλλά και πως γίνεται η πρόληψη τους- όσο και αυτός της βασιλοτροφίας. Για εμάς τους μη μυημένους, η βασιλοτροφία μπορεί να είναι μια άγνωστη λέξη όμως για τους μελισσοκόμους είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι. «Ο καθηγητής μας, ο κύριος Χαριζάνης, μας έδειξε τον τρόπο και τις διαδικασίες ώστε να βγάλουμε δικές μας βασίλισσες, καλές βασίλισσες, έτσι ώστε να έχουμε μελίσσια παραγωγικά και μέλισσες ευτυχισμένες! Αν η βασίλισσα είναι καλά, είναι και οι μέλισσες καλά, είναι και το μέλι που παράγεις καλό», είπε.

Μάλιστα, θέλει να παρακολουθήσει και φέτος το 2^ο επίπεδο του προγράμματος κατάρτισης πάνω στη μελισσοκομία. «Άκουσα ότι θα γίνει και 2^ο επίπεδο στα σεμινάρια στα Τρίκαλα και θα ήθελα να το παρακολουθήσω γιατί το συγκεκριμένο θα είναι για επαγγελματίες μελισσοκόμους και οι καθηγητές θα μιλάνε συγκεκριμένα για αυτά που μας ενδιαφέρουν, όπως οι ασθένειες και η βασιλοτροφία», μου δήλωσε.

Ολοκληρώνοντας πλέον τα σεμινάρια κατάρτισης, έχει αυτή την στιγμή 150 μελίσσια, μαζί με τον σύζυγό της. «Μπόρεσα να γίνω πιο ανεξάρτητη πάνω στη μελισσοκομία, ενώ ταυτόχρονα οι καθηγητές ήταν τόσο καλοί, που είναι ακόμη και τώρα κοντά μας και ότι πρόβλημα έχουμε μπορούμε να επικοινωνήσουμε μαζί τους», μου ανέφερε. Στα πλάνα του ζευγαριού είναι να διπλασιάσουν τα μελίσσια τους μέσα στα επόμενα χρόνια αλλά και να δημιουργήσουν δικό τους συσκευαστήριο ώστε να έχουν πιστοποιημένη ετικέτα βιολογικής παραγωγής. Καθώς έχει ασχοληθεί με τις πωλήσεις και με τον έλεγχο ποιότητας προϊόντος στο παρελθόν, στόχος είναι να αναπτύξουν τη δική τους επιχείρηση.

Η Κατερίνα, νιώθει πως η αλλαγή που έκανε στην ζωή της απέδωσε καρπούς. Άλλωστε, είναι σαφές πως η επιλογή της ήταν σωστή αφού κάθε φορά που μιλάει για τη δουλειά της και τις μέλισσες, τα μάτια της φωτίζουν. «Όπως έχω τα παιδιά μου έτσι έχω και αυτές. Είναι η περιουσία, είναι η χαρά μου, είναι μέρος της οικογένειας! Ότι έχει να κάνει με το μελίσσι είναι ενδιαφέρον. Και μόνο όταν το ανοίγεις και βλέπεις τον τρόπο με τον οποίον δουλεύουν, μαγεύεσαι και λες: να μην είναι έτσι και οι άνθρωποι!». Κλείνοντας, μου λέει χαρακτηριστικά «Δεν μπορώ να σκεφτώ τώρα να αφήσω αυτή τη δουλειά και να κάνω κάτι άλλο, δεν θα το σκεφτόμουν ποτέ!».

 

Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά: Εκπαίδευση εκπαιδευτών ενηλίκων

Το τριήμερο 22-24 Νοεμβρίου, επισκεφθήκαμε τη Λάρισα στο πλαίσιο της δράσης «Εκπαίδευση Εκπαιδευτών Ενηλίκων» (“Train the Trainers”), του ειδικά σχεδιασμένου σεμιναρίου εκπαίδευσης που απευθύνεται στους εκπαιδευτές του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά».

Η δράση «Εκπαίδευση Εκπαιδευτών Ενηλίκων» πραγματοποιήθηκε για 5^η φορά με μεγάλη επιτυχία, διατηρώντας ως κύριους στόχους της τόσο την ενίσχυση των δεξιοτήτων των εκπαιδευτών του προγράμματος όσο και την εκμάθησή τους, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ιδιαιτερότητες της εκπαίδευσης ενηλίκων αλλά και να λειτουργήσουν κάτω από ένα νέο πρίσμα, ξεπερνώντας παλαιότερες νοοτροπίες και συμπεριφορές.

Το Campus Γαιόπολις, του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υποδέχτηκε τους εκπαιδευτές, οι οποίοι αυτή τη φορά πήραν το ρόλο του μαθητή και παρακολούθησαν μια σειρά θεματικών, από εξειδικευμένους ομιλητές-εκπαιδευτές ενηλίκων. Η Ελισάβετ Παπαδοπούλου, Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων και Ψυχολόγος, βοήθησε τους συμμετέχοντες μέσα από παιχνίδι ρόλων να αναπτύξουν δεξιότητες και να έρθουν σε επαφή με τα προσωπικά χαρακτηριστικά των ιδίων αλλά και της ομάδας τους, ενώ ο Γιάννης Μαυροκορίδης, Business Director Cross Training, μέσα από μια διαδραστική συζήτηση μίλησε για την οργάνωση και τη διαχείριση των διαφόρων ομάδων εργασίας καθώς και για την αναγκαιότητα των σωστών διαδικασιών λήψης αποφάσεων.

Ακόμη, οι συμμετέχοντες, παρακολούθησαν τον Κωνσταντίνο Καραβασίλη, Food Scientist and Quality & Innovation Expert, μαθαίνοντας πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με το παγκόσμιο σύστημα διατροφής και την τρέχουσα κατάσταση στη σύγχρονη βιομηχανία τροφίμων, ενώ ταυτόχρονα έμαθαν για τις σύγχρονες τάσεις των καταναλωτών, τη διαδικασία καινοτομίας και την ανάπτυξη νέων προϊόντων στον αγροδιατροφικό τομέα. Ακόμη, ο Επίκουρος Καθηγητής Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών, Δημήτρης Κούτουλας, μέσω του «Destination Marketing Bootcamp”, εισήγαγε τους συμμετέχοντες εκπαιδευτές στις βασικές αρχές marketing και διαχείρισης τόπων και τουριστικών προορισμών ενώ ταυτόχρονα μίλησε για τη σημασία του branding και της έρευνας και ανάλυσης της αγοράς στον τουριστικό κλάδο.

Την τελευταία ημέρα του σεμιναρίου, εκπαιδευτές και συμμετέχοντες  άφησαν τις αίθουσες και επισκέφθηκαν το Κτήμα του Δημήτρη Μίγα σε μια εκπαιδευτική εκδρομή στην όμορφη κοιλάδα «Παλαιός Άμπελος» λίγο έξω από τη Λάρισα. Εκεί, είχαν τη ευκαιρία να δουν ένα από τα πιο σύγχρονα και εντυπωσιακά οινοποιεία της Ελλάδας ενώ ο ιδιοκτήτης Δημήτρης Μίγας, πραγματοποίησε ειδική ξενάγηση σε όλους τους χώρους, απάντησε στις ερωτήσεις των συμμετεχόντων ενώ στο τέλος, δεν έλειψε μια ξεχωριστή γευσιγνωσία 3 ετικετών κρασιών, η κάθε μια από τις οποίες παντρεύτηκε με τη δική της γεύση.

Η δράση «Εκπαίδευση Εκπαιδευτών Ενηλίκων» στοχεύει στην ενδυνάμωση των δεξιοτήτων των εκπαιδευτών, οι οποίοι με τη σειρά τους, θα αναλάβουν να καταρτίσουν και να υποστηρίξουν τους νέους που θα επιλέξουν να δραστηριοποιηθούν στον αγροδιατροφικό τομέα. H Ελένη Γαρεφαλάκη, τοπική εκπρόσωπος Βόλου στο πρόγραμμα κατάρτισης στον Εναλλακτικό Τουρισμό του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά» και εκπαιδεύτρια, παρακολούθησε το σεμινάριο Train the Trainers και ανέφερε χαρακτηριστικά, «Η εκπαίδευση ενηλίκων είναι μια πρόκληση για όλους εμάς τους εκπαιδευτές. Επομένως, τα σεμινάρια εκπαίδευσης των εκπαιδευτών είναι πολύτιμα εργαλεία για εμάς, αφού μας δίνουν την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με νέες πρακτικές, ειδικευμένους επιστήμονες και επαγγελματίες αλλά και με άλλους εκπαιδευτές. Μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον και εξελισσόμαστε».

Δρ Goodman: Ο Ηγέτης του προγράμματος “Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά”

Γνωρίστε τον Δρ. Robert Goodman

Ο Δρ. Robert Goodman, φυτοβιολόγος και ιολόγος, είναι ειδικός στους μικροοργανισμούς του εδάφους και τις ασθένειες των φυτών. Από το 2005 διατελεί Εκτελεστικός Κοσμήτορας Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στο Πανεπιστήμιο Rutgers, το οποίο ηγείται του προγράμματος «Νέα Γεωργία για Νέα Γενιά» σε συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και την Αμερικανική Γεωργική Σχολή.

«Μόνο σε πιο ώριμη ηλικία συνειδητοποίησα ότι κάποιος θα μπορούσε να προβλέψει την επαγγελματική μου σταδιοδρομία, με βάση την οικογενειακή μου ιστορία», δήλωσε ο Δρ. Goodman. Ο παιδικός του ήρωας ήταν ο πατέρας του πατέρα του, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Cornell. Ο παππούς του αποφοίτησε το 1912 με πτυχίο στη γεωργική μηχανική και στις υπηρεσίες παροχής γεωργικών συμβουλών. Σχεδίασε και προώθησε γεωργικές πρακτικές που σχετίζονταν με ζώα εκτροφής καθώς και συστήματα αποστράγγισης, και είχαν ως στόχο  την ανάκτηση των υγροτόπων για καλλιέργεια και βόσκηση.

Όταν ο παππούς του Δρ Γκούντμαν δίδασκε στο Cornell, το Ίδρυμα Ford ήρθε σε επαφή με το πανεπιστήμιο με σκοπό να ξεκινήσει μία πολυετής προσπάθεια για την ανοικοδόμηση του Πανεπιστημίου των Φιλιππίνων, στην περιοχή του Los Banos. Έτσι, ο παππούς του επιβιβάστηκε σε ένα ατμόπλοιο, διέσχισε το κανάλι του Παναμά και έφτασε στις Φιλιππίνες , όπου και έμεινε για δύο χρόνια. Σε αυτή την περίοδο, σχεδίασε ένα αρκετά μεγάλο αγρόκτημα, το οποίο σήμερα αποτελεί συνιδιοκτησία του Πανεπιστημίου των Φιλιππίνων και του Διεθνούς Ινστιτούτου Έρευνας Ρυζιού, που υποστηρίζει την περαιτέρω έρευνα σχετικά με το ρύζι, ίσως τη βασική τροφή για τη μισή ανθρωπότητα.

Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο, ο Δρ. Goodman πήγε στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, θέλοντας να γίνει φυσικός. Αλλά όταν ανακάλυψε ότι δεν ήταν ταλαντούχος στα μαθηματικά, στράφηκε στη βιολογία. Μεταφέρθηκε στο Cornell, όπου απέκτησε πτυχίο στην Επιστήμη της Φυτικής Παραγωγής και διδακτορικό στη Φυτοπαθολογία. Πέρασε ένα μεταδιδακτορικό έτος στο Ινστιτούτο John Innes στην Αγγλία και έπειτα εργάστηκε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Illinois-Urbana, όπου και προήχθη σε τακτικό καθηγητή το 1981. Απασχολήθηκε οκτώ χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, μεταξύ αυτών και ως Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Έρευνας και Ανάπτυξης στην εταιρία Calgene, Inc., στο Davis της Καλιφόρνιας, για να επιστρέψει και πάλι στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Πριν έρθει στο Πανεπιστήμιο Rutgers το 2005, δίδασκε στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison.

Ηγέτης του προγράμματος «Νέα Γεωργία για Νέα Γενιά»

Το 2013, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) αποφάσισε ότι ο γεωργικός τομέας θα αποτελέσει κύριο πυλώνα της πρωτοβουλίας «Επανεκκίνηση και Ενίσχυση των Νέων», στην οποία και προσέφερε δωρεά €100 εκατ. με στόχο τη δημιουργία νέων ευκαιριών για τους νέους και τις νέες της χώρας. Τότε, το Ίδρυμα του Πανεπιστημίου Rutgers ξεκίνησε συνομιλίες με το ΙΣΝ.

«Στο Rutgers, εκπαιδεύουμε τη νεολαία. Έχουμε ένα πρόγραμμα 4Η. Προσπαθούμε να φέρουμε την αποκλεισμένη νεολαία πίσω στην κοινωνία. Έχουμε ένα πρόγραμμα συμβουλευτικής σε αγροκτήματα και ένα πρόγραμμα διατροφικής εκπαίδευσης. Παρέχουμε εκπαίδευση στις επιχειρήσεις τροφίμων και δημιουργούμε νέα προϊόντα. Κάνουμε όλα όσα χρειάζεται να κάνει η Ελλάδα», δήλωσε ο Δρ. Goodman.

Τελικά, το ΙΣΝ ζήτησε από το Rutgers να ηγηθεί του προγράμματος «Νέα Γεωργία για Νέα Γενιά». Κάτω από την ηγεσία του Δρ. Goodman, το πρόγραμμα διεξήγαγε δεκαέξι μελέτες σκοπιμότητας ώστε να διερευνηθούν διαφορετικοί τομείς της ελληνικής γεωργίας και να διαπιστωθεί ποιες περιοχές προϊόντων γνωρίζουν ήδη επιτυχία, ποιες θα μπορούσαν να απορροφήσουν νέους εργαζόμενους, ποιες θα είχαν μικρότερη ένταση κεφαλαίου, πού υπήρχε εξαγωγική ζήτηση, και ποια εισαγόμενα προϊόντα διατροφής μπορούν να παραχθούν τοπικά. Το πρόγραμμα επέλεξε τελικά εννέα από τους δεκαέξι τομείς πάνω στους οποίους δημιούργησε σχετικά προγράμματα κατάρτισης. Προστέθηκε επίσης ένα πρόγραμμα που αφορά στον αγροτουρισμό / εναλλακτικό τουρισμό, έναν τομέα όπου θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη πολλά περισσότερα.

Το ένα τρίτο της επιχορήγησης των €25 εκατ. από το ΙΣΝ, θα χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη του Κέντρου Καινοτομίας του Τροφίμου και Θερμοκοιτίασης Αγροδιατροφικών Επιχειρήσεων, ένα κέντρο παρόμοιο με τις θερμοκοιτίδες αγροδιατροφής που βρίσκονται στην Ιταλία και την Ιρλανδία. Το κέντρο θα περιλαμβάνει εργαστήριο ασφάλειας τροφίμων, εργαστήριο συστήματος αισθητήρων, αγροανάλυση και έναν επιχειρηματικό χώρο. Θα ενσωματωθεί στα προγράμματα εκπαίδευσης για να συνδράμει τις νέες επιχειρήσεις στην έρευνα και την ανάπτυξη, τη δημιουργία νέων προϊόντων, την ανάλυση της αγοράς, τη διαδικασία συσκευασίας και αποθήκευσης και τις εξαγωγές.

 

Το όραμα για τη γεωργία και την αγροδιατροφή στην Ελλάδα

«Σχεδιάζουμε να υπερβούμε τον αριθμό εκπαιδευομένων που έχουμε υποσχεθεί, όμως το πραγματικό μέτρο επιτυχίας δεν είναι πόσοι νέοι άνθρωποι εκπαιδεύουμε, αλλά πόσοι βρίσκουν δουλειά», δήλωσε ο Δρ. Goodman. «Γι ‘αυτό, θα μείνουμε ενεργοί ώστε να βεβαιωθούμε ότι αυτοί οι νέοι άνθρωποι θα επιτύχουν. Πρέπει να χτίσουμε κάτι που θα διαρκέσει πέρα από τη συνεργασία μας με το ΙΣΝ. Οραματίζομαι τη δημιουργία μιας οντότητας, που να ανήκει στο δημόσιο τομέα και να εμπεριέχει τις δράσεις που κάνουμε τώρα – κάτι που μπορούμε να παραδώσουμε στην Ελλάδα. Η συνεργασία μας θα μπορούσε να γίνει το θεμέλιο μιας Σχολής που θα εκπαιδεύει γεωργικούς συμβούλους, για παράδειγμα. Νομίζω ότι θα χρειαστεί άλλη μια δεκαετία για να έχει πραγματικό αντίκτυπο η παρέμβασή μας, και θέλω να είμαι ζωντανός για να δω τι θα γίνει. Θέλω να δω έναν «φωτεινό» και ενεργητικό τομέα τροφίμων, την επανοίκηση των αγροτικών περιοχών και την αποκατάσταση μιας αξιοπρεπούς ποιότητας ζωής».

«Η Ελλάδα έχει διαδραματίσει θεμελιώδη ρόλο στη διάδοση της γεωργίας και τα ελληνικά γεωργικά προϊόντα έχουν τεράστια ζήτηση στον υπόλοιπο κόσμο», ανέφερε ο Δρ. Goodman. «Συχνά, το πρώτο πράγμα που σκέφτονται οι Αμερικανοί είναι: ενοποίηση και εκβιομηχάνιση. Αλλά λόγω της δύσκολης ιστορίας -κατοχή, δικτατορία, πόλεμοι, κρίση- η Ελλάδα δεν είχε τους πόρους για την εκβιομηχάνιση και, στην πραγματικότητα, αυτό είναι καλό. Η Ελλάδα έχει πολλούς μικρούς οικογενειακούς παραγωγούς και τώρα έχει την ευκαιρία να επανακτήσει τον αγροτικό της τομέα μέσω της συμμετοχής και της συνεργασίας χωρίς τη συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια των λίγων. Η Ελλάδα πρέπει να αναζητήσει τον δικό της τρόπο, να μην κοιτάξει σε χώρες όπως η Γαλλία. Το ίδιο μοντέλο βοήθησε τον τομέα της γεωργίας της Ιρλανδίας να αναρρώσει. Είναι σκληρή δουλειά, αλλά μπορεί να γίνει. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να πείσει τους ανθρώπους να συνεργαστούν, να τυποποιηθεί η ποιότητα των προϊόντων και να αυξηθούν οι εξαγωγές».

«Η γεωργία παραμένει ένα αξιοσέβαστο επάγγελμα στην Ελλάδα», δήλωσε ο Δρ. Goodman. «Και σε κάθε αγρο-οικοσύστημα, οι καλύτεροι αγρότες κάνουν 50% καλύτερη δουλειά από τους άλλους. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την τύχη. Οφείλεται στην τεχνογνωσία και την εκπαίδευση. Και οι άνθρωποι μαθαίνουν καλύτερα κάνοντας πράγματα, δουλεύοντας με τα χέρια τους. Αυτός είναι και ο στόχος του προγράμματός μας».

 

Chloe Irrigation Systems: Καινοτομία στα προϊόντα ποτίσματος

Ο Λουκάς Μπάσιος και ο Λουκάς Γραβιάς έχουν πολλά κοινά να τους ενώνουν, πέρα από το ίδιο όνομα. Το πιο σημαντικό, το κοινό τους όραμα να μπορέσουν να προσφέρουν το καλύτερο δυνατό προϊόν ποτίσματος σε αγρότες και ταυτόχρονα να μπορέσουν να  συνεισφέρουν στην προστασία του περιβάλλοντος, μειώνοντας τη σπατάλη του νερού. Μαζί με το τρίτο μέλος της ομάδας, τον γεωπόνο Άρη Παναγιωτόπουλο, έχουν δημιουργήσει την εταιρεία Chloe Irrigation Systems, για την οποία βραβεύτηκαν με τη 2^η θέση στον τελικό του διαγωνισμού TROPHY-ΤΡΟΦΗ Challenge, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο στο Μουσείο Μπενάκη και αποτελούν σήμερα πρεσβευτές του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά».

Συμμαθητές και φίλοι από το σχολείο, οι τρείς τους ξεκίνησαν το 2017 με στόχο τη δημιουργία μιας πλατφόρμας η οποία θα βελτιστοποιεί τη διαδικασία ποτίσματος και θα μπορεί να προσφέρει απομακρυσμένο έλεγχο στους χρήστες. «Ο παππούς μου είναι αγρότης και έτσι, μια μέρα μου είπε να πάμε δύο η ώρα το βράδυ να ποτίσουμε, καθώς αυτή η ώρα ήταν η πιο καλή για τα χωράφια του. Και σκέφτηκα, θα υπάρχει πιο εύκολος τρόπος να το κάνεις!» αναφέρει ο Λουκάς Γραβιάς, CEO της CHLOE και μηχανολόγος-μηχανικός ο οποίος ασχολείται με τις επιστήμες δεδομένων και πιο συγκεκριμένα με τον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. «Έτσι, σκεφτήκαμε ότι μπορούμε να φτιάξουμε έναν αλγόριθμο ο οποίος  θα εκπαιδεύεται για κάθε χρήστη ξεχωριστά και θα λαμβάνει υπόψιν του παραμέτρους όπως την ποικιλία του χωραφιού, το έδαφος αλλά και τις καιρικές συνθήκες, ώστε να παίρνει τις κατάλληλες αποφάσεις για το σωστό πότισμα κάθε φορά», συμπληρώνει ο Λουκάς Μπάσιος, CTO της εταιρείας και προγραμματιστής λογισμικού στο επάγγελμα.

Χρησιμοποιώντας τα πλέον σύγχρονα τεχνολογικά μέσα και την επιστήμη της τεχνητής νοημοσύνης, κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα «έξυπνο» σύστημα, το οποίο διευκολύνει τον αγρότη βρίσκοντας κάθε φορά τις βέλτιστες λύσεις ποτίσματος για κάθε χωράφι κάθε χρήστη ξεχωριστά ενώ παράλληλα, μειώνει την κατανάλωση νερού βοηθώντας σημαντικά στο παγκόσμιο πρόβλημα της εξάντλησης του υδροφόρου ορίζοντα. Πρακτικά, αυτό συμβαίνει με την τοποθέτηση ειδικών αισθητήρων σε κάθε χωράφι, οι οποίοι συλλέγουν όλα τα απαραίτητα δεδομένα που χρειάζονται ώστε να επιτευχθεί το σωστό πότισμα. «Προσπαθούμε να διευκολύνουμε τον αγρότη και να απλοποιήσουμε τη διαδικασία ώστε το μόνο που να χρειάζεται να κάνει, είναι να βλέπει στην οθόνη του κινητού ή του tablet του την προτεινόμενη από το σύστημα διαδικασία ποτίσματος και απλά να πατάει «Ναι» αν συμφωνεί ή διαφορετικά να κάνει απομακρυσμένα τις διορθωτικές κινήσεις που θεωρεί πως πρέπει να γίνουν», λέει ο Λουκάς Μπάσιος.

 

Βράβευση στο TROPHY-ΤΡΟΦΗ Challenge

Η ομάδα της Chloe Irrigation Systems έλαβε μέρος στα bootcamps του TROPHY-ΤΡΟΦΗ CHALLENGE και κατάφερε να προκριθεί στους 10 φιναλίστ οι οποίοι διαγωνίστηκαν μπροστά στους κριτές στον τελικό. Εκεί, παρουσίασαν το καινοτόμο προϊόν τους στην κριτική επιτροπή και κέρδισαν τη 2^η θέση στην κατηγορία Agritech, την οποία και μοιράστηκαν με την ομάδα FIBRO-I. «Για μένα πολύ ενδιαφέρον ήταν το γεγονός πως οι μέντορες στα bootcamps ήταν άτομα της αγοράς, με μεγάλη εμπειρία, κάτι το οποίο μας προσέφερε ουσιαστική ανατροφοδότηση αλλά και συμβουλές για το πως να προσεγγίσουμε συγκεκριμένoυς τομείς της αγοράς ώστε να προωθήσουμε το προϊόν μας» αναφέρει ο Λουκάς Γραβιάς.

Πέρα από το χρηματικό έπαθλο το οποίο κέρδισαν από τη βράβευση τους στο διαγωνισμό, για το Λουκά Μπάσιο πολύ σημαντικό έπαθλο αποτέλεσε και η συμμετοχή τους τόσο στον παγκόσμιο διαγωνισμό Future Agro Challenge (FAC) που πραγματοποιήθηκε στο Παγκόσμιο Συνέδριο Επιχειρηματικότητας (GEC), όσο και στη 84^η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. «Η συμμετοχή μας στο GEC αλλά και στη ΔΕΘ ήταν μια μοναδική εμπειρία, γνωρίσαμε πολλές startup επιχειρήσεις, ήρθαμε σε άμεση επαφή με κόσμο από τον αγροδιατροφικό τομέα και καταφέραμε να κάνουμε τις διασυνδέσεις που θέλουμε για την προώθηση τους προϊόντος μας. Για παράδειγμα, μόνο από τη ΔΕΘ, γνωρίσαμε αρκετούς αγρότες οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν για το προϊόν μας και έτσι μπορέσαμε να χτίσουμε ένα εν δυνάμει πελατολόγιο. Χωρίς το TROPHY-ΤΡΟΦΗ CHALLENGE δεν νομίζω πως θα μας δινόταν αυτή η ευκαιρία!», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Οι τρείς συνάδελφοι και φίλοι, στοχεύουν μέχρι τον Μάϊο του 2020 να ξεκινήσουν την παραγωγή του προϊόντος τους και να μπορέσουν σταδιακά να κάνουν την Chloe Irrigation Systems γνωστή όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, στην Αμερική και σε χώρες όπως το Ισραήλ και τα Αραβικά Εμιράτα, όπου εμφανίζεται ήδη μεγάλο πρόβλημα έλλειψης νερού. Όπως χαρακτηριστικά λέει και ο Λουκάς Γραβιάς, «Μπορεί στην Ελλάδα να μην το καταλαβαίνουμε τόσο, όμως το πρόβλημα της λειψυδρίας επηρεάζει όλο και περισσότερο τον πλανήτη μας. Με το προϊόν μας, ελπίζουμε να συνεισφέρουμε σημαντικά στην προστασία του περιβάλλοντος αλλά και να μειώσουμε τελικά το κόστος για τους αγρότες και να διευκολύνουμε την παραγωγή τους».  

 

Πρόγραμμα κατάρτισης εναλλακτικού τουρισμού: Άσκηση ως ναυαγοί

Και έφτασε το πολυπόθητο email. “Μετά από κλήρωση , ανάμεσα στους σπουδαστές του προγράμματος κατάρτισης Εναλλακτικού Τουρισμού που υλοποιείται από την Αμερικανική Γεωργική Σχολή στο πλαίσιο του προγράμματος «Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά» θα επιλέξουμε 8 για την συμμετοχή στην άσκηση της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, 24 ώρες σε σχεδία.”

Η σκέψη: “μακάρι να είμαι στους οχτώ. Θα είμαι στους οχτώ!” Λαμβάνω τηλεφώνημα λίγες μέρες μετά: “Δυστυχώς μετά από την κλήρωση δεν είστε στους 8”. Αμέσως μετά από λίγα λεπτά και δεύτερο τηλεφώνημα: “Μετά από άρνηση ενός, επιλεχθήκατε να είστε εσείς ένας από τους 8”. Η χαρά σε άλλο επίπεδο!

Φτάνουν οι μέρες και για την μεταφορά μου επιλέγω το αυτοκίνητο μου. Λίγες ώρες πριν την ώρα που θα έπρεπε να είμαι στην Ν. Αγχίαλο, ανάβει η ένδειξη υψηλής θερμοκρασίας στο καντράν. Πηγαίνω στο γκαράζ. “Φλάντζα! Το αφήνεις εδώ δεν πας πουθενά!”
Συνεχής επικοινωνία με την Α.Γ.Σ. και την συνοδοιπόρο την Φ. (τη μοναδικό ναυαγό που γνώριζα).

Μεταβαίνουμε  μαζί στην Ν. Αγχίαλο με ΚΤΕΛ μέσω Τρικάλων. Φτάνουμε στο ξενοδοχείο. Εκεί είναι ήδη μαζεμένοι σε στρογγυλή τράπεζα οι ναυαγοί και ο Ν. Κ., υπεύθυνος της άσκησης από την ΕΟΔ. Λίγα λόγια διαδικαστικά και πηγαίνουμε για φαγητό.

Την επόμενη μέρα ξύπνημα στις 06.10. Τρέξιμο 2χλμ – γνωριμία με το περιβάλλον της Ν. Αγχιάλου, επιστροφή, πρωινό και ραντεβού με ψυχολόγο. Δίνει το ΟΚ,  είμαστε ικανοί για την άσκηση!

Μπαίνουμε σε μίνι βαν, φτάνουμε στο λιμάνι. Τα ρούχα μας, ένα νερό και κάτι αποξηραμένα φρούτα, μπανάνα και μπάρες θα είναι τα εφόδια μας για το επόμενο 24ωρο. Μας φοράνε τα σωσίβια. Επιβίβαση στα φουσκωτά της ΕΟΔ. Μπροστά οι μηχανές με κατεύθυνση το Datum. Μας περιμένει το σκάφος του λιμενικού. Στα χέρια μας το βαρελάκι. Το πετάμε. Ανοίγει, φουσκώνει και εγένετο στο λεπτό πλωτή σχεδία.

Μπαίνουμε μέσα. Ώρα 10:45 18/10/2019, 7 ναυαγοί, ένας διασώστης και μια ερευνήτρια. Τα σκάφη αποχωρούν, παραμένει ένα της ΕΟΔ σε απόσταση. Αρχίζει να μετράει ο χρόνος. Τακτοποιούμαστε σε θέσεις περιμετρικά με τα πόδια στο κέντρο. Μια σχεδία για 10 άτομα, μια σχεδία που θα μπορούσε να βρίσκεται ο καθένας μας σε περίπτωση ναυαγίου.

Ανοίγουμε την σακούλα που ήταν ήδη μέσα και περιείχε τον εξοπλισμό ανάγκης. Φωτοβολίδα, καπνογόνα, σφουγγάρια για να στραγγίζουμε το νερό, ένα μικρό δοχείο -φτυαράκι- για να βγάζουμε το νερό που τυχόν θα εισέλθει στην σχεδία μας, καθρέπτης για σινιάλο σε πλοία ή στην στεριά, μαχαίρι με στρογγυλή μύτη, υλικά για να μπαλώσουμε τυχόν σχίσιμο της σχεδίας, 2 τηλεσκοπικά κουπιά, τρόμπα, δραμαμινες. Τις κατάπιαν προληπτικά όλοι εκτός εμού και της Δ.

Ο διασώστης έφερε μαζί του ασύρματο και συσκευή εντοπισμού. Κάτι που σε πραγματικό σενάριο μπορεί να υπάρχει σε πλοίο σε κοινή θέα για την περίπτωση ναυαγίου.

Ο καιρός νηνεμία, μπουνάτσα που λένε και οι ναυτικοί. Ο ήλιος κάνει την εμφάνιση του μέσα από τα σύννεφα. Είναι ανοιχτά και τα δύο ανοίγματα της σχεδίας. Αν σε βλέπει ο ήλιος ψήνεσαι. Η διάταξη μας, πλάτη στα τοιχώματα και πόδια στο κέντρο ή μαζεμένα και ανά λίγα λεπτά εναλλαγή. Πιάσιμο, ανάγκη για τέντωμα. Ανάγκη για οριζόντια θέση.

Περνάει η ώρα, το σκάφος της ΕΟΔ μας φέρνει έναν ακόμα ναυαγό. Είμαστε πλέον 10 άτομα σε μια σχεδία για 10. Στριμωγμένοι περισσότερο. Είχαμε γίνει μια ομάδα αυτές τις ώρες με τους υπόλοιπους 8 και ο νεότερος δεν ήταν καλοδεχούμενος. Μας περιόριζε. Θέλαμε το γρηγορότερο να φύγει…

Με την κουβέντα μας κέρδισε. Παρέμεινε όμως ένας επιπλέον και θέλαμε να φύγει για να είμαστε λίγο καλύτερα. Άρχισε να φυσάει. Κάπου κάπου με προβατάκια στις κορυφές των κυμάτων. Κουνούσε αρκετά. Η ερευνήτρια, ο νέος και η Μ. ανακατεύτηκαν και ας είχαν πάρει δραμαμίνες όπως προβλεπόταν προληπτικά. Στις 7 περίπου έρχεται το σκάφος που θα έπαιρνε τους 2 πρώτους. Πλέον μπορούσες να τεντωθείς. Ήταν σίγουρα πιο άνετα. Ήμασταν οριακά οριζόντιοι, ο ένας δίπλα στον άλλον με τα πόδια του άλλου στο κεφάλι σου. Τέσσερις από την μια πλευρά και τέσσερις από την απέναντι. Αλλάζει και ο διασώστης. Το κύμα που είναι στα 20 εκατοστά σε κάνει να νιώθεις το στομάχι που ανακατεύεται. Ο ήλιος δύει και η θέση μας αρχοντική. Λίγα εκατοστά πάνω από τα κύματα, μέσα στην θάλασσα. Κλείνουμε το ένα παράθυρο της σχεδίας.

Το πρόβλημα που συνεχώς σκεπτόμαστε είναι πως θα πάμε τουαλέτα. Αυτός είναι και ο λόγος που αποφεύγαμε οι περισσότεροι να πιούμε νερό. Να μπούμε στη θάλασσα, να βραχούμε και να επιστρέψουμε στη σχεδία απορρίπτεται. Θα φέρναμε νερό στη σχεδία και τα ρούχα μας θα ήταν βρεγμένα. Επομένως έπρεπε να το λύσουμε ή με κάποιο μπουκάλι ή κάνοντας την ανάγκη μας στη θάλασσα κρατημένοι από κάτι και βρισκόμενοι πάνω στα τοιχώματα της σχεδίας. Ήμασταν όμως ομάδα. Και ως ομάδα ενεργήσαμε, χωρίς να βραχούμε, κάνοντας και το μπιντε μας…

Φαγητό, λίγους ξηρούς καρπούς. Ο Κ. μπάρες με ταυρίνη και καφεΐνη! Οι διασώστες άλλαζαν κάθε 6 ώρες. Εμείς έπρεπε να κοιμηθούμε. Η Μ. ζαλίστηκε και έκανε αυτό που κάνουν όλοι στα καράβια. Εκτός της σχεδίας, έδωσε το σύνθημα και ο χώρος για να βγάλει το κεφάλι της έξω απελευθερώθηκε σε χρόνο dt. Αμέσως έγινε καλά και πάλι ευδιάθετη.

Εγώ κρυώνω από το κάτω μέρος. Βρίσκομαι στην μια πλευρά της σχεδίας. Βάζω από κάτω παπούτσια, μπουκάλια με νερό, πετσέτα, τα σφουγγάρια και πάλι κρυώνω. Ο διασώστης Ν. μου δίνει το μπουφάν του να σκεπαστώ. Χίλια ευχαριστώ! Και πάλι κρυώνω. Αλλάζω θέση με την Μ. που ήταν στο κέντρο της σχεδίας και νιώθω καλύτερα. Πλέον με ζεσταίνουν δύο αριστερά και δεξιά μου.

Πλησιάζει 12 το βράδυ. Νέος διασώστης που όμως η κούραση μας έκανε λίγο απολίτιστους μαζί του. Κορμιά κάτω και καληνύχτα. Ξυπνάω κατά καιρούς. Κλείνουμε το φως, ξυπνάω ζεστός! Ήμουν σκεπασμένος με αλουμινοκουβέρτα!!! Έκανε θαύμα! Ήταν δύο αλουμινοκουβέρτες που μας άφησε ο διασώστης Ν. Κλείσαμε και το δεύτερο παράθυρο και ήταν πολύ καλά από θέμα θερμοκρασίας.

Περνάει η ώρα, φτάνει 6 το πρωί. Αλλάζει διασώστης. Πάλι ο διασώστης Α. Αν και νύχτα ακόμα, μιλήσαμε αρκετά. Το ότι ήταν γνώριμος έκανε την Μ. πιο εύκολη στον ύπνο.
Ξημερώνει. Πλέον γνωρίζουμε ότι σε λίγες ώρες θα μας βρουν (τέλος άσκησης).

Πλησιάζει 10. Έρχονται, δυστυχώς μόνο τα θαλάσσια μέσα. Επιλέγω να διασωθώ μέσα από το νερό και όχι πατώντας στην Zodiac της ΕΟΔ από την σχεδία. Βουτώ στη θάλασσα, κάνω τον τρομαγμένο, προσπαθώ να πνιγώ, σφυρίζω με την σφυρίχτρα, φωνάζω βοήθεια και νιώθω έναν βατραχάνθρωπο να με πλησιάζει. Με καθησυχάζει, με απαλές κινήσεις με τραβαει προς το διασωστικό. Μου λέει θα σε τραβήξουμε πάνω με δίχτυ. Το νιώθω γύρω μου, λίγο άβολα όταν κοιτάζω προς τα κάτω καθώς είμαι περιτυλιγμένος από αυτό σαν λουκάνικο. Τελειώνει όμως τόσο γρήγορα που δεν σου δίνει χρόνο να φοβηθείς. Είμαι πλέον στο διασωστικό. 

Με πλησιάζουν άλλοι διασώστες. Με ρωτάνε πως είμαι, μου βάζουν αλουμινοκουβέρτα κάτω από το σωσίβιο και στα πόδια. Ζεσταίνομαι. Ανεβαίνουν και τα υπόλοιπα παιδιά. Είμαστε όλοι σώοι!

Όλο αυτό το έζησα σε μορφή σεναρίου. 24 ώρες μέσα σε σχεδία. Όχι όμως σε πραγματικό ναυάγιο αλλά σε μορφή άσκησης.

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους διασώστες της ΕΟΔ. Όχι για τις ενέργειες τους τώρα, σε αυτήν την άσκηση, αλλά για τις ενέργειες που κάνουν εκτός άσκησης. Για τους ανθρώπους που έχουν σώσει με κίνδυνο την ζωή τους, για τις φορές που βρίσκονται αντιμέτωποι με πτώματα, για τις φορές που αισθάνονται ότι δεν κατάφεραν να κάνουν τίποτα, φεύγοντας άπραγοι. Και όχι, δεν τους πληρώνει το κράτος, εθελοντές είναι.

Θα ήθελα,  αν κάποιος  διάβασε το κείμενό μου μέχρι εδώ, να κοιτάξει και τον διπλανό του. Να σώσει τον διπλανό του με κάθε έννοια του σώζω, με κάθε έννοια του πνιγμού. Όταν και όποτε ζητάει βοήθεια. Δεν χάνεις, μόνο κερδίζεις.

Και δυστυχώς οι άνθρωποι που βρίσκονται σε κίνδυνο και ζητάνε βοήθεια είναι πολλοί. Και ναι, δεν έχει διαφορά αν είναι άσπρος, μαύρος, βοσκός ή πολιτικός μηχανικός αυτός που βρίσκεται σε κίνδυνο. Είμαστε όλοι άνθρωποι του κόσμου, του πλανήτη που λέγεται Γη.

Και όταν θα βοηθήσεις κάποια στιγμή κάποιον θα νοιώσεις τόσο χαρούμενος, μα τόσο χαρούμενος….

Η  άσκηση της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης  έγινε σε συνεργασία με την Αμερικανική Γεωργική Σχολή, το Λιμενικό Σώμα, την 111 Πτέρυγα Μάχης,  την Πολεμική Αεροπορία, την Ιατρική Σχολή ΑΠΘ (εργαστήριο Ιατρικής Φυσικής), το ΕΚΑΒ, την ΕΜΥ,  την εταιρεία σωστικών μέσων Lalizas,  την εταιρεία υπηρεσιών γεωπληροφορικής Terra Spatium και την Aegean. 

Συμμετέχοντες απόφοιτοι του τμήματος εναλλακτικού τουρισμού: Ηλίας Σταματέλος, Φωτεινή Τάτση, Μαρία Ζιώγα, Βασίλης Ράπτης, Δομινίκη Τζιάκα, Δήμητρα Κουκουβίνου.

       

Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά: Εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Το Θερινό Σχολείο”

Γνωρίστε τις Aδελφές Καρρά

Η Ιωάννα Καρρά, 28 ετών, και οι δίδυμες αδελφές της Ζωή και Αθανασία, 26 ετών, είναι τέταρτης-γενιάς κτηνοτρόφοι αιγών από το Ελληνόκαστρο, 25 χιλιόμετρα έξω από τα Τρίκαλα. Διαχειρίζονται την οικογενειακή φάρμα «Καρρά-Μανδράκη» με 1.200 γίδια ελευθέρας βοσκής. Οι αδελφές παρακολούθησαν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Θερινό Σχολείο» που υλοποιείται από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΓΠΑ), ένα κομμάτι του προγράμματος Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά. 

Από όταν ήταν παιδιά, οι αδελφές θα πήγαιναν στη φάρμα και θα πήγαιναν τα γίδια στα βουνά. «Ζήσαμε ως μετακινούμενοι αγρότες για τα πρώτα 12 χρόνια της ζωής μας», δήλωσε η Ιωάννα. «Κάθε καλοκαίρι, από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο, παίζαμε με τα κατσίκια. Ζούσαμε σε μια καλύβα και μερικές φορές χρειαζόταν να αλλάξουμε τις περιοχές βόσκησης. Πηγαίναμε μέχρι τα Γρεβενά. Αρχικά, η μητέρα μας ήθελε να ασχοληθούμε με κάτι άλλο, γιατί η κτηνοτροφία είναι δύσκολη δουλειά. Εμάς όμως αυτό δεν μας πειράζει. Τώρα εργαζόμαστε μαζί με τη μητέρα μας και το θείο μας. Κι αν δεν έχουμε χρόνο για διακοπές, δεν μας ενοχλεί».

Δεν είναι εύκολη ζωή. Όταν οι αδελφές κάνουν τυρί και δοκιμάζουν νέα προϊόντα, μια τυπική μέρα διαρκεί από τις 7 έως τις 8 το βράδυ. Δουλεύουν με όλες τις καιρικές συνθήκες και μερικές φορές έχουν προβλήματα με τους κυνηγούς που φοβίζουν τις κατσίκες ή σκοτώνουν τα σκυλιά τους. Και αν δεν έχουν αρκετά σκυλιά για να προστατεύσουν τις κατσίκες όσο βόσκουν, μπορούν να πέσουν θύματα λύκων. «Τους τελευταίους δύο μήνες χάσαμε 15 κατσίκες», ανέφερε η Ιωάννα.

Οι αδελφές γνώριζαν από νεαρή ηλικία ότι ήθελαν να δουλέψουν στο αγρόκτημα και να ακολουθήσουν σπουδές που θα τις βοηθούσαν να εκσυγχρονίσουν και να αναπτύξουν την οικογενειακή επιχείρηση. Η Ιωάννα σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και στη συνέχεια αποφοίτησε από τη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων. Οι δίδυμες σπούδασαν στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο της Αθήνας: η Ζωή σπούδασε στη Σχολή Χημικών Μηχανικών στην Αθήνα με ειδικότητα στα τρόφιμα και η Αθανασία σπούδασε στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικός υπολογιστών στην Αθήνα με ειδίκευση στη διαχείριση μηχανών και παραγωγής ενέργειας. Τον καιρό των σπουδών τους οι αδελφές εργάζονταν παράλληλα στο αγρόκτημα την περίοδο των διακοπών και των εορτών. Άρχισαν να απασχολούνται αποκλειστικά στο αγρόκτημα με την εκτροφή των κατσικιών από το 2015.

Η Ιωάννα και οι αδελφές της βελτιώνουν τη διαδικασία παραγωγής και σταθεροποιούν την ποιότητα των προϊόντων τους. Για παράδειγμα, στο παρελθόν, στη διαδικασία θέρμανσης του γάλακτος για την παραγωγή γιαουρτιού, η μητέρα τους έλεγχε τη θερμοκρασία με το χέρι της. Αν μπορούσε να κρατήσει το χέρι της στο γάλα για 30 δευτερόλεπτα, ήξερε ότι ήταν η ώρα να προσθέσει στο γάλα γιαούρτι αραιωμένο με γάλα. Τώρα οι αδελφές θερμαίνουν το γάλα σε μια ακριβή θερμοκρασία. «Ήταν δύσκολο για τους γονείς μας να ασχοληθούν με τη νέα τεχνολογία», δήλωσε η Ιωάννα. «Μπορούμε να παρακολουθήσουμε την υγεία των κατσικιών, την τροφή τους, την ποιότητα του γάλακτος. Έχουμε και την τεχνογνωσία και το χρόνο».

Οι κατσίκες βόσκουν στο δάσος και επιστρέφουν στο αγρόκτημα για το άρμεγμα και να κοιμηθούν. Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας διέθεσε συσκευές GPS έτσι ώστε οι αδελφές μπορούν να παρακολουθούν τις κατσίκες και να γνωρίζουν ποιά φυτά τρώνε. «Έχουμε 15 σκυλιά για να οδηγούμε τις κατσίκες, και ακολουθούμε τις κατσίκες», είπε η Ιωάννα. «Οι κατσίκες γεννάνε γύρω στον Οκτώβριο και χωρίζουμε τις έγκυες κατσίκες από τις υπόλοιπες. Παρακολουθούμε τις έγκυες με ένα αυτοκίνητο και τις φέρνουμε παίρνουμε πίσω στο αγρόκτημα όταν είναι ώρα».

“Θερινό Σχολείο”: Συμβολή και όραμα για το μέλλον

Οι αδελφές Καρρά θα ήθελαν να δημιουργήσουν τη δική τους επωνυμία γαλακτοκομικών προϊόντων: γάλα, γιαούρτι, κεφίρ, νιβατό και άλλα τυριά από κατσικίσιο γάλα. Προσπαθούν να αποδείξουν ότι τα φυτά που τρώνε τα γίδια (που κυμαίνονται από μέντα και κίστο έως δρυ και κουμαριά) έχουν αντίκτυπο όχι μόνο στη γεύση του γάλακτος αλλά και στη θρεπτική τους αξία. Κατά τη διάρκεια του εβδομαδιαίου «Θερινού Σχολείου» της ΓΠΑ στα Τρίκαλα, οι αδελφές δοκίμασαν διάφορα προϊόντα όπως η φέτα με τρούφα, τα οποία τους έδωσαν ιδέες για δικά τους προϊόντα. Έλαβαν επίσης θεωρητική εκπαίδευση και επαγγελματικές συμβουλές και είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν άλλους τοπικούς παραγωγούς.

«Θέλουμε να προχωρήσουμε, αλλά είναι πιο δύσκολο από όσο ήταν πριν από 10 χρόνια», δήλωσε η Ιωάννα. «Η τιμή του γάλακτος μειώνεται κάθε χρόνο και το κέρδος μειώνεται. Τώρα 0,45 ευρώ το κιλό για το μη βιολογικό και 0,50 ευρώ το κιλό για βιολογικό κατσικίσιο γάλα θεωρείται καλή τιμή». Οι αδελφές θέλουν να ανοίξουν μία μονάδα επεξεργασίας γαλακτοκομικών προϊόντων ελεύθερης βοσκής μαζί με άλλους τοπικούς παραγωγούς για να αποκτήσει το γάλα τους την πραγματική του αξία. Έκαναν σχέδια και μελέτες για τη νέα επιχείρηση και έκαναν αίτηση σε ένα ελληνικό πρόγραμμα χρηματοδότησης αγροτών για την παραγωγή προϊόντων. Όμως είναι δύσκολο να βρεθούν συνεργάτες. «Υπάρχουν πέντε ακόμα αιγοτρόφοι στο Ελληνόκαστρο, αλλά είναι σκεπτικοί για το σχέδιό μας. Oι αγρότες είναι επιφυλακτικοί για το μερίδιο της κερδοφορίας τους», δήλωσε η Ιωάννα. «Πριν, όλοι ήθελαν να είναι μόνοι τους στην κορυφή, αλλά τώρα θέλουν να συνεργάζονται. Θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε αυτή τη νοοτροπία».

Στο μέλλον, οι αδελφές θα ήθελαν να δέχονται επισκέπτες στο αγρόκτημα για να δουν πώς δουλεύουν. «Θα μπορούσατε να παίξετε με μια μικρή κατσίκα, να δείτε πώς την ταΐζουμε και αρμέγουμε, μετά να ακολουθήσετε τους κατσικόδρομους μέσα στο δάσος, και στο τέλος να δοκιμάσετε μερικά από τα μοναδικά προϊόντα μας που θα σας προσφέρουμε», δήλωσε η Ιωάννα. «Οι περισσότεροι θαυμάζουν ότι είμαστε νεαρές γυναίκες που διαχειριζόμαστε αυτό το αγρόκτημα. Θέλουμε οι άνθρωποι να αγαπούν τα κατσίκια όσο κι εμείς. Είναι πολύ έξυπνα!»

Larissa, Greece – After a successful year in Volos and Karditsa, the program of training seminars in apiculture, implemented by the Agricultural University of Athens (AUA) as part of the New Agriculture for a New Generation program, has begun its second year in three new cities in Thessaly. The program offers young people with an interest in beekeeping 100 hours of theoretical and practical training. Under the direction of Paschalis Harizanis, a professor in the Faculty of Crop Science and Director of the Laboratory of Sericulture and Apiculture at AUA, the program is currently running in Larissa, Lamia, and Aliartos. Paschalis and his team travel to these cities to lead four-day training sessions throughout the spring. 

The team from AUA consists of Paschalis, a full professor; Assistant Professor Georgios Goras; Lab Professor Dimitrios Lazarakis; three PhD candidates and trained beekeepers, Thanasis, Yiannis, and Vaggelis; and Dimitris Mavronasios, who received his BA from AUA and runs a good beekeeping business in Corinth with over 200 colonies. 

In Larissa, the 20 beneficiaries come from diverse backgrounds, and most don’t have hives yet, though some have family background in beekeeping. Anastasia Dimitriadou, a hotel manager from Orestiada, became interested in beekeeping while searching for healthy, natural food products for her young children. Dimitris Theodorakis, an agronomist in his second year at the Technological Educational Institute (TEI) of Thessaly, wants to create his own bee products while enriching his apple, cherry, and chestnut cultivations. And Ioannis Theodorou, who studied Business Administration at TEI and already has two bee colonies, dreams of turning his ancestral home in the village in Pyrgetos, Olympus, into a beekeeping center where he can sell his products and hold beekeeping events and exhibits.

The four-day seminars take place at the Averofios Farm School in Larissa from 9.00 to 14.00. Participants spent half their time inside the lecture hall learning theory and the other half outside doing practical training in the field, using the bee hives at Averofios for demonstrations. 

“It was so helpful to have Professor Harizanis and Dimitris walk us through every step from the beginning,” Anastasia said. “I didn’t want the seminar to end!”  

They each received a textbook written by Professor Harizanis that details everything they need to know about beekeeping as well as access to notes, internet resources, and over 55 instructional videos, 15-20 minutes long, created by Harizanis and his lab. The videos show participants how to open and inspect the hive, how do light pine needles in the smoker, and how to set up and paint a hive correctly so that it will last for 40-50 years. The beneficiaries also have the opportunity to meet professional beekeepers from Larissa.

A sample business plan provided by the program models growth from five to 240 bee colonies in six years. “By the end of the program, the beneficiaries will get a complete education in apiculture,” Paschalis said. “We keep in touch with them over the next two years to follow up on their progress and offer advice and help with their new businesses.”

 

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τη Μελισσοκομία: Θεωρία και πρακτική άσκηση

Λάρισα, Ελλάδα – Μετά από ένα επιτυχημένο χρόνο στο Βόλο και την Καρδίτσα, το πρόγραμμα εκπαιδευτικών σεμιναρίων στην μελισσοκομία που υλοποίησε από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΓΠΑ) στο πλαίσιο του προγράμματος “Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά” ξεκίνησε το δεύτερο έτος σε τρεις νέες πόλεις στη Θεσσαλία. Το πρόγραμμα προσφέρει στους νέους που ενδιαφέρονται για τη μελισσοκομία 100 ώρες θεωρητικής και πρακτικής εκπαίδευσης. Με επικεφαλής τον Πασχάλη Χαριζάνη, καθηγητή στο Τμήμα Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής και Διευθυντή του Εργαστηρίου Σηροτροφίας και Μελισσοκομίας στο ΓΠΑ, το πρόγραμμα λειτουργεί φέτος στη Λάρισα, τη Λαμία, και την Αλίαρτο. Ο Πασχάλης και η ομάδα του ταξιδεύουν σε αυτές τις πόλεις για να δώσουν τετραήμερα σεμινάρια όλη την άνοιξη.

Η ομάδα από το ΓΠΑ αποτελείται από τον καθηγητή Πασχάλη, τον επίκουρο καθηγητή Γεώργιο Γκόρα, τον εργαστηριακό διδακτικό προσωπικό (ΕΔΙΠ) Δημήτριο Λαζαράκη, τρεις υποψήφιους διδάκτορες και τους εκπαιδευόμενους μελισσοκόμους, Θανάση, Γιάννη, και Βαγγέλη και τον Δημήτρη Μαυρονάσιο, ο οποίος έλαβε το πτυχίο του από το ΓΠΑ και διαχειρίζεται μια καλή μελισσοκομική επιχείρηση στην Κόρινθο με πάνω από 200 αποικίες μελισσών.

Στη Λάρισα, οι 20 ωφελούμενοι προέρχονται από διαφορετικά υπόβαθρα και οι περισσότεροι δεν έχουν ακόμα κυψέλες, αν και κάποιοι έχουν οικογενειακό υπόβαθρο στη μελισσοκομία. Η Αναστασία Δημητριάδου, υπεύθυνη ξενοδοχείου από την Ορεστιάδα, άρχισε να ενδιαφέρεται για τη μελισσοκομία ενώ αναζητούσε υγιεινά, φυσικά τρόφιμα για τα μικρά της παιδιά. Ο Δημήτρης Θεοδωράκης, γεωπόνος του δεύτερου έτους στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Θεσσαλίας, θέλει να δημιουργήσει τα δικά του προϊόντα μελισσών παράλληλα με την εκμετάλλευση των μελισσιών για να εμπλουτίσει τις καλλιέργειες μήλων, κερασιών, και καστανιάς. Και ο Ιωάννης Θεοδώρου, ο οποίος σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων σε ΤΕΙ και έχει ήδη δύο αποικίες μελισσών, ονειρεύεται να μετατρέψει το προγονικό του αρχοντικό στο χωριό του Πυργετού κοντά στον Όλυμπο σε ένα μελισσοκομικό κέντρο όπου θα μπορεί να πουλά τα προϊόντα του και να φιλοξενεί μελισσοκομικές εκδηλώσεις και εκθέσεις.

 

Εκπαίδευση στη μελισσοκομία: Πρόγραμμα θεωρίας και πρακτική άσκηση

Τα τετραήμερα σεμινάρια διεξάγονται στην Αβερώφειο Γεωργική Σχολή στη Λάρισα από τις 9.00 έως τις 14.00. Οι συμμετέχοντες πέρασαν το μισό χρόνο στην αίθουσα μαθαίνοντας θεωρία και το άλλο μισό έξω στα χωράφια κάνοντας πρακτική άσκηση, χρησιμοποιώντας τις κυψέλες μελισσών στην Αβερώφειο Γεωργική Σχολή για παρουσιάσεις.

«Ήταν τόσο χρήσιμη η καθοδήγηση που είχαμε από τον καθηγητή Χαριζάνη και τον Δημήτρη σε κάθε βήμα από την αρχή», ανέφερε η Αναστασία. «Δεν ήθελα να τελειώσει το σεμινάριο!»

Κάθε ωφελούμενος έλαβε ένα εγχειρίδιο γραμμένο από τον καθηγητή Χαριζάνη που περιγράφει όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζουν για τη μελισσοκομία καθώς και τους τρόπους πρόσβασης σε σημειώσεις, πόρους στο διαδίκτυο, και πάνω από 55 εκπαιδευτικά βίντεο, 15-20 λεπτών, που δημιουργούνται από τον Χαριζάνη και το εργαστήριό του. Τα βίντεο δείχνουν στους συμμετέχοντες πώς να ανοίγουν και να επιθεωρούν την κυψέλη, πώς να ανάβουν τις βελόνες του πεύκου στο καπνιστήρι, και πώς να στήνουν και να βάφουν μια κυψέλη σωστά έτσι ώστε να αντέχει 40-50 χρόνια. Οι ωφελούμενοι έχουν επίσης την ευκαιρία να συναντήσουν μερικούς επαγγελματίες μελισσοκόμους από τη Λάρισα.

Ένα δείγμα επιχειρηματικού σχεδίου που παρέχεται από το πρόγραμμα περιγράφει την ανάπτυξη από πέντε έως 240 αποικίες μελισσών σε έξι χρόνια. «Μέχρι το τέλος του προγράμματος, οι ωφελούμενοι θα αποκτήσουν πλήρη εκπαίδευση στη μελισσοκομία», δήλωσε ο Πασχάλης. «Έχουμε επαφή μαζί τους τα επόμενα δύο χρόνια για να παρακολουθήσουμε την πρόοδό τους και να τους συμβουλεύσουμε και να τους βοηθήσουμε στις νέες τους επιχειρήσεις».

 

Ελληνικά κτηνοτροφικά προϊόντα: συνεργασία προγράμματος “Αιγοπροβατοτροφία” και “Εναλλακτικός Τουρισμός”

Θεσσαλονίκη, Ελλάδα – Φέτος, το πρόγραμμα «Αιγοπροβατοτροφία:Αναδεικνύοντας τα Ελληνικά κτηνοτροφικά προϊόντα» που υλοποιείται από την Αμερικανική Γεωργική Σχολή (ΑΓΣ), στο πλαίσιο του προγράμματος “Νέα Γεωργία για τη Νέα Γενιά“, συνεργάστηκε με το πρόγραμμα του Εναλλακτικού Τουρισμού για να προωθήσουν την πόλη της Ξάνθης με ένα τριήμερο διεθνές συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις 7-9 Ιουνίου, γιορτάζοντας την “Belle Epoque” της Ξάνθης και αναδεικνύοντας την ξεχασμένη  βραχυκερατικής φυλή βοοειδών 

Στην Ξάνθη και τα βουνά της Ροδόπης εκτρέφονται τα ελληνικά βοοειδή βραχυκερατικής φυλής, η μόνη εγχώρια φυλή που παραμένει στην Ελλάδα. «Προσπαθούμε να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να σώσουμε αυτή την ειδική φυλή», δήλωσε η Βίκυ Κρυσταλλίδου, που ηγείται του προγράμματος «Αιγοπροβατοτροφία». «Αν χαθεί ,δεν θα υπάρχει καμία άλλη εγχώρια φυλή. Όλες οι άλλες φυλές εισάγονται από την Ευρώπη». Σήμερα απομένουν μόνο 600-700 βοοειδή που βόσκουν ελεύθερα στα βουνά μεταξύ Ξάνθης και Κομοτηνής. «Ελπίζουμε να πιστοποιήσουμε τη φυλή, δίνοντας στους κτηνοτρόφους την ευκαιρία να πουλάνε σε υψηλότερη τιμή», δήλωσε η Βίκυ. «Εάν αμείβονται καλύτερα, θα έχουν έναν λόγο να την προστατεύσουν. Αυτό το έχουμε κάνει και πριν, με τη φυλή βοοειδών Dexter στο Ηνωμένο Βασίλειο». Τα shorthorn βοοειδή δεν παράγουν πολύ γάλα, αλλά το πρόγραμμα έχει συνεργαστεί με την μπριγκάντα, την Ένωση σεφ, που θα έρθει στην Ξάνθη για να δημιουργήσει συνταγές με το κρέας. «Μου λένε ότι πραγματικά έχει καλύτερη γεύση», είπε η Βίκυ. «Και καθώς η φυλή προέρχεται από τα Πομακοχώρια, θα έχουμε επίσης την ευκαιρία να συνεργαστούμε με τους Πομάκους, Έλληνες Μουσουλμάνους που ζουν σε χωριά στα βουνά της Ροδόπης, και να προβάλλουμε τον πολιτισμό τους και την ενασχόλησή τους με την εκτροφή βοοειδών».

 

Πρόγραμμα “Αιγοπροβατοτροφία”: Πρωτοβουλίες και συνεργασίες

Το πρόγραμμα «Αιγοπροβατοτροφία» περιλαμβάνει και άλλες συναρπαστικές πρωτοβουλίες. Η Βίκυ επισκέπτεται αγροκτήματα σε 12 περιοχές σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα, από τα Ιωάννινα έως την Ορεστιάδα και νότια ως την Καρδίτσα. Κάθε περιοχή έχει περίπου οκτώ κτηνοτρόφους των οποίων τα αγροκτήματα επισκέπτεται δύο τρεις φορές το μήνα. Εξετάζει τα ζώα των κτηνοτρόφων και τους δίνει συμβουλές σχετικά με την αναπαραγωγή, τη διατροφή και τις ασθένειες προκειμένου να τους βοηθήσει να βελτιώσουν τα προϊόντα τους. Συνεργάζεται επίσης μαζί τους για να θέσουν συγκεκριμένους στόχους. «Η κοινωνική δυναμική της κάθε ομάδας είναι διαφορετική», είπε.

Η Βίκυ συνεργάζεται επίσης με επιστήμονες τροφίμων, κρεοπώλες, τυροκόμους και σεφ για να αναπτύξουν νέα προϊόντα από κατσικίσιο γάλα. «Η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στην παραγωγή αιγών, αλλά δεν έχουμε ένα μοναδικό κατσικίσιο τυρί», ανέφερε. Σε συνεργασία με την Έφη Κουτσομητροπούλου στο New Milk, τη νέα πρωτοβουλία του Τμήματος Έρευνας και Ανάπτυξης της Creta Farms, και τον καθηγητή Θωμά Μοσχάκη από το Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, δημιούργησε ένα νέο ρόφημα που παρασκευάζεται από ζυμωμένο γιαούρτι από κατσικίσιο γάλα που διατίθεται σε απλή γεύση, φράουλας, και σύκου. Τον επόμενο χρόνο, η Βίκυ στοχεύει στην παραγωγή ενός τυριού επάλειψης από κατσικίσιο γάλα, και τον μεθεπόμενο, ένα σκληρό κίτρινο τυρί από κατσικίσιο γάλα.

Επιπλέον, η Βίκυ συνεργάζεται με τον Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό ΔΗΜΗΤΡΑ (ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ) για να κάνει έρευνα σχετικά με τη σκοπιμότητα παραγωγής αρνιών υψηλού σωματικού βάρους “heavyweight”. Τα αρνιά στην Ελλάδα που συνήθως σφάζονται για το Πάσχα έχουν βάρος 12 κιλά, ενώ τα βαριά αρνιά 18-20 κιλά. «Αν και η Ελλάδα κατέχει την τρίτη θέση στην παραγωγή αιγοπροβάτων στην Ευρώπη, εισάγουμε πολύ από το κρέας μας από τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία», ανέφερε. «Υπάρχει μια ευκαιρία εδώ, αλλά οι κτηνοτρόφοι δεν το γνωρίζουν. Ενθαρρύνοντας τους κτηνοτρόφους να περάσουν στην παραγωγή αμνών μεγάλου σωματικού βάρους, μπορούμε να μειώσουμε την εξάρτησή μας σε εισαγωγές από τις άλλες χώρες». Η Βίκυ διενεργεί διάφορα πειράματα με τον ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ για να συγκρίνει τα shorthorn βοοειδή με εγχώριες φυλές από τη Φλώρινα και τη Χίο και μια σειρά εισαγόμενων φυλών. «Εκτελούμε αισθητηριακές αναλύσεις, μετρώντας την κατανομή του λίπους, τις διαφορές στα κρέατα. Παρακολουθούμε επίσης το κόστος εκτροφής των ζώων με βάση την ηλικία και το βάρος», δήλωσε η Βίκυ. «Εάν οι κτηνοτρόφοι εκτρέφουν τα ζώα περισσότερο χρόνο, πρέπει να γνωρίζουν ότι σίγουρα θα κερδίσουν».